To me!

Öfff ofisteyim, zıbarıp yatamıyorum da. Kim bana beddua ettiyse çabuk geri alsın :(

I'm in lo-o-o-o-ve!

Bu aralar çok fena takıldım ben bu şarkıya. Dinledim mi sanki gerçekten bu aralar aşık olmuşum da bulutlarda geziyormuşum etkisi yaratıyor.

Bugün karar verdim ki; bugünden sonra yeni maceralara hazırım! Öncesinde böyle bir fikrim yoktu nedense.

Bu cuma bir senenin ardından ilk defa Yıldız Teknik Davutpaşa kampüsüne gidicem. Ama maksat lanet olası iş değil; Kenan Doğulu konseri! Bahar etkisi işte, dağıtmak istiyor insan.

Boşver hepsini de, şarkı gerçekten çok etkileyici! :D

Ölsene

Deliriyor muyum bilmiyorum.

Bilmemem de delirdiğimin bir kanıtı olabilir mi acaba?

Una notte a Napoli dinleyip ağlamam delirdiğimin kanıtı olabilir mi ki? "Bu kadar güzel olmamalı bir şarkı" diye ağlanmaz ki?

Kendime bile itiraf edemediğim bazı taraflarım var. Belki de büyük laflar etmekten korktuğum içindir, bilmiyorum.

Üstte yazdıklarımı bile "öf fazla vıdı vıdı etmişim" diye silesim varken, "gerçek" bir şeyler yazma gücünü nasıl bulabilirim bilmiyorum. Neden bir tarafım fazla materyalist, diğer tarafımsa ölesiye estetizm savunucusu?

Tamam kendi içimdeki saçmalıkları buraya yazarak daha fazla göz zevkini bozmayacağım. Ama neden "muffin yapamadım" diye sinirden çatlayacak hale gelir ki?

Sinirden çatlamak derken bunu oturup ağlayacak sinir gibi görme sakın. Evde "büyük"ler varken, kapıyı bile çarpma özgürlüğüm olmadığını düşün. Ne kapı çarpması, duvara yumruk atmaya bile hakkın yok. Yoksa ev düzenini ve refahını bozmaktan ağzına sıçılacaktır. İşte o zaman böyle üç beş kolum daha olsa da ruhum dolacak yer bulsa dersin. O tarz bir sinir.

Bugün için asıl planlarıma gelecek olursak:

1. kek yap, keklerini sergileyeceğin ve burayı kirletmeyeceğin ayrı bir blog aç, orada takıl.
2. oje sür, ojelerini debir başka blogda sergile. Yüzlerce ojeyi de gören olsun artık.
3. yeni çeviri şirketinin yolladığı deneme metnini çevir, yolla.

tahmin et bakalım hangisi yapıldı? Hiçbiri, çünkü oturup ağlamaktan başka bişe yaptığım yok.

Uyumadan önce aklıma gelenler

Daha birkaç dakika önce yazdığımı biliyorum ama şunu söylemeden geçemeyeceğim. Benim bu kadar maymun iştahlı olmamın sebebini buldum sanırım. Her elimi attığım şeye hemen ulaşıyorum. Yani, kariyer anlamında söylüyorum. Biraz çalışsam derslerim çok iyi olabiliyordu. Kafamı biraz yorduğumda, herkesin zorlandığı bitirme ödevinden tam not alabildim. Ya da ne bileyim, çevirmen olmak istedim, hemen oldum hatta çok iyi oldum. Öğretmenlik yapmak istedim, onu da yaptım. Ama hiç böyle delicesine çalışmadım hiçbir şeye. ÖSS'ye bile yarı zamanlı çalıştım ben. Okulda tenefüslerde test çözüp, geceleri internet aleminde fink attım. Napalım şekerim, ben de böyle bir insanım. Algı ve başarı sınırlarımın çok yüksek olması benim suçum değil ya! Hahayt :D