Monday, February 28, 2011

Ne Manyak Bir İnsanım.

Kendi kendimi motive ediyorum. Tek bir şarkı ile geri geliyorsa kelebeklerim, Ajda Pekkan yorumu ile "Yiğğne ölümsüüüğz aşk bendeee" Hadi bebeğim :D

Thursday, February 3, 2011

Ooo Rock of Ages Do Not Crumble Love Is Breathing Still

Son bir senedir bu şarkıya takmış durumdayım. Meğersem evrene mesaj gönderiyormuşum da haberim yokmuş :D

"happy little day, jimmy went away
met his little jenny on a public holiday
a happy pair they made so decorously laid
'neath the gay illuminations all along the promenade
it's so good to know there's still a little magic in the air
i'll weave my spell"

Her şeyden üstte şu Freddie denen varlık mı desem, yaratık mı desem, ona duyduğum hayranlık var. Sevgisinden parçalamak deyimini uygulamak istediğim birkaç insandan biri. Pek "sıcak" bir insan olmadığım halde hem de.

Bu deyimi uygulamak istediklerimden biri elimin altında o güzel, zaten kendisi mini ama bek minik olmayan kardeşim. Freddie'yi parçalayan parçalamış bana bişi kalmamış. Üçüncü de kısmet :D


Wednesday, February 2, 2011

Bazen Kendimden Korkuyorum


Daha doğrusu beynimin duygularım üzerindeki etkisinden korkuyorum. Fazla güçlü. Zaten güçlü olan duygu sistemimi (o da neyse artık) nasıl bastırıyor, nasıl bu kadar kontrollü olabiliyorum diye düşünüyorum bazen.

En abartılısını bu sabah yaşadım diyebilirim. 12 saatin ardından ilacın etkisini yitirmesi gibi kafamı toparlayıp işime geri dönebildim. İşime geri döndüm de, bu dönüş bana "neyim yahu ben? bir tür canavar mı?" diye sorularla tekrar u dönüşü yaptı.

Ama cevap çok basit: savunma sistemi. Oluşabilecek tüm ters durumlara karşı defence mode on oynuyorum oyunları. Sevincimi sonuna kadar yaşayıp, üzerine üzülsem de sonuna kadar üzülsem daha iyi değil mi? Yok illa ki sınır konacak (o sınır olmadığında bir lord voldemort'a, bir bellatrix lestrange'a dönüştüğümü biliyorum). (Aaa onlar kim bilmiyor musun? Google diyorum sana, o kadar)




Navraj Sihra - Emotional defence